Интервјуа

Љубчо Георгиевски за „Шпиц“: ВМРО-ДПМНЕ нека се радува ако освои 45 пратеници

Сосе двајцата пратеници од дијаспората што можат да ги освојат, ВМРО-ДПМНЕ треба да бидат среќна со најмногу 45 пратеници на 5 јуни, прогнозира Љубчо Георгиевски, лидерот на ВМРО – Народна партија, во интервјуто за утрешното викенд издание на весникот „Шпиц“. Георгиевски вели дека посакува новата владина коалиција да биде сосатвена од две партии од Македонците и две од Албанците.

– Можеби е културно и паметно после изборите, партиите кои се уште го носат предзнакот ВМРО, да се договорат  тоа име да го остават на историјата – вели Георгиевски во интервјуто.

Запрашан дали не стравува дека ВМРО-ДПМНЕ неговата ваква изјава ќе ја оцени како предавничка, Георгиевски одговара:

– Јас можам да кажам дека најголемото предавство на идејата на ВМРО го направија токму тие што сега владеат со ДПМНЕ. Ако ова денешно ВМРО-ДПМНЕ идеолошки го компарираме со историското ВМРО, на Гоце Делчев или  на она меѓу двете светски војни, јас можам да кажам дека ова ДПМНЕ денес е иронија, цинизам на идеологијата и на историјата на ВМРО.  Ако оваа ДПМНЕ ја компарираме со идеологијата во раните деведесетти, кога ја формиравме ВМРО-ДПМНЕ, можам да кажам дека идеологијата на оваа ДПМНЕ би ја сместил некаде меѓу СК-Движење за Југославија и Партијата на Југословените. Тоа е предавството на ВМРО ДПМНЕ. Тоа  е предавството на идеологијата на ВМРО.

Георгиевски вели дека се залага спроот за името да се реши со компромис, се противи на идејата за референдум и заклучува:

– Ако народот сака и во наредните четири или дваесет години да си го докажуваме “патриотизмот” за името, во ред. Но, ние велиме дека вистински патриотизам денес е Македонија да ја внесеме во НАТО и во ЕУ.

27.05.2011



 


Георгиевски: ВМРО-НП ќе ја гарантира демократијата во Македонија

 

Серијата на лидерите на политичките партии, ја започнуваме со почесниот претседател на ВМРО-НП, Љубчо Георгиевски. Прв пат после речиси девет години, сте толку активни на политичката сцена, вака активни досега не сме ве виделе од 2002. година, зошто?

– Вие ако се сеќавате, на секои важни настани во овие години во Република Македонија, јас секогаш сум го давал мојот став. Немал настан во државата, кога јас не сум го дал својот став, кои многу пати не ми се допаѓало на многу луѓе.

– Овој пат после 9 години, решив да и помогнам на ВМРО-НП, како лидер на кампањата.

Кои се мотивите?

– Мотивите се многу. Можам да ги поделам на три дела мотивите.

– Првиот мотив, е без сомнение да ја демократизираме Македонија. Сето она што го зборувам во оваа кампања се води на таа демократизација. Сметам дека со овој монопол на власта, се изгубивме во тие демократски принципи.

– Знаете јас секогаш за тие принципи зборувам со луѓето кога одам низ Македонија. 20 години после падот на комунизмот, граѓанин на Македонија да не може да искаже својот страв, новинар да не може да го искаже својот страв, секој оној што ќе го искаже својот страв, да добие ваква или онаква казна, сметам дека тоа е недопустливо.

– Затоа на овие избори, една од основните работи, е да се освои и да се гарантира демократијата. Затоа ВМРО-НП, ќе биде партија која ќе ја гарантира демократијата во Република Македонија, а независно од тоа во каква Влада ќе влеземе после 5-ти јуни.

– Ние сме тука да гарантираме дека за сите граѓани, овие тези, овие притисоци, еднаш за секогаш мора да престанат.

Целото интервју можете да го погледнете во видеото.

 

 


Интервју на Почесниот претседател на ВМРО-НП Љубчо Георгиевски за интернет порталот ИНТЕРВЈУА

Со приближувањето на парламентарните избори, расте интересот за главните учесници во тој голем политички натпревар. Иако, за разлика од некогаш, Љубчо Георгиевски веќе не спаѓа меѓу најглавните играчи, интересот за него и за неговото мислење не е многу намален. Тој е речиси секојдневно на терен, во контакти со граѓаните, или има средби со странските амбасадори, кои внимателно ги следат случувањата на македонската политичка сцена…

Официјалната кампања не е почната, но веќе и Вие имате одредени предизборни активности. Какви се Вашите досегашни впечатоци, што велат луѓето најчесто кога ги среќавате?

Да, иако официјалната кампања не е почната, таа се одвива одамна, благодарение на Владата, затоа што таа е четири години во кампања, па ние другите мора да се вклучиме малку побрзо за да ја надоместиме колку – толку нивната предност од тој аспект. Инаку, нема сомневање дека главниот проблем на луѓето е економијата. Народот сака да слушне видувања и за другите теми, но основната мака му е како да го помине месецот и да обезбеди пари барем за пристоен живот. Затоа, ние во нашата кампања ќе посветиме поголем дел токму на економските перспективи.

Кога ќе излезете со програмата за тие перспективи?

Деновиве. Јас подолго време, речиси уште на почетокот од кризата во 2008 година прогнозирав дека таа во светот ќе трае се’ до крајниот мандат на оваа Влада. Но, и не само толку. Мислам дека целата деценија што е пред нас ќе гледаме дека светот кому ние му припаѓаме, а тоа е Западот, ќе се бори со економска криза. Се случува големо прелевање на богатството во светот од западните кон источните земји, а незгодното за нас е што ние припаѓаме на тој запад, од кој сега се одлева капиталот. Од друга страна, факт е дека и самите многу придонесуваме за кризата да не’ погоди уште посилно. На прво место ја обвинувам буџетската амбиција на актуелната Влада, зашто во период на толку тешка општа економска ситуација, таа ги направи двата рекордни буџети на Република Македонија, што секако е дополнително оптоварување за економскиот живот во државата. Затоа ВМРО-НП сака да ја донесе свеста дека економското подигнување на земјата треба да биде приоритет на секого, и сите мора да се вклучиме во тој процес,особено партиите и интелектуалната елита.

Вашето конкретно враќање во политиката подразбира многу патувања, средби, контакти, интервјуа, говори, разговори…Колку денес сето тоа Ви е понапорно од времето кога ги водевте кампањите на ВМРО -ДПМНЕ?

Јас влегов многу млад во политиката, на неполни 24 години, и можеби тоа беше среќна околност,бидејќи во времето на најголемиот физички потенцијал, ја градев партијата,патував, зборував, ги убедував луѓето. Денес, по пауза од девет години,апсолутно ја чувствувам разликата. Притоа психичкиот напор е потежок од физичкиот. Еден од клучните моменти во кампањата е составувањето листи на кадидати. Токму деновове се отвора таа распарава, кои луѓе ќе се најдат на листите, на кое место ќе бидат поставени, колку простор ќе им биде посветен во кампањата и така натаму, што е најкомплицираниот дел од целиот овој процес.Најтешкото е да ги решите проблемите со сопствените луѓе. Секогаш било така, од1990 година и продолжува да биде (се смее).

Ве фрустрира ли што на собирите денес имате далеку помал број луѓе отколку во времето кога Вие ја предводевте ВМРО ДПМНЕ?

Видете, кампањата што ја водам сега повеќе ја доживувам како правење чест на некое место – да се каже дека Љубчо Георгиевски дошол таму и не го заборавил тој град или тоа село.Инаку, од аспект на бројноста на луѓето, јас премногу долго се занимавам со политика за да се воодушевувам од тоа колку души ми дошле на митинг. Во кампањата 2002 година имавме апсолутен рекорд на посетеност на митинзите, а доживеавме катастрофален пораз. Се случувало и обратно, да ни дојдат само 200или 300 луѓе на некој плоштад, а да оствариме триумфална победа во тој град.Затоа велам дека бројот на луѓето што ќе присустувваат на вашето предизборно претставување, не ви гарантира ништо. Многумина доаѓаат од љубопитност, а други затоа што сметаат дека треба да бидат видени. Одреден број остануваат дома за да не бидат видени кај одредена партија, бидејќи се плашат да не се дознае кого симпатизираат и за кого ќе гласаат. Секако, кампањите се важни и треба да се одработат што е можно посеопфатно. На луѓето им е драго да го видат одблиску човекот на кого се подготвени да му ја доверат својата судбина во следните четири години. Затоа ние сме должни да го удостоиме со внимание. Тоа е главниот мотив за мојот сегашен ангажман во кампањата на ВМРО Народна.

Што мислите за јавното преминување од владејачката во други партии и фрлањето партиски книшки во пластични кутии?

Сме виделе многу ситни трикови во политичката борба низ овие 20 години. Поминувањето од една партија во друга го имало цело време, дури и во поголем обем, па и сега во нашата партија се случува прилив на нови луѓе кои имале нечија друга книшка, но ние не правиме карневал од тоа. Секој има право да постапи како што мисли дека е правилно. Што се однесува до мене, мојата членска книшка на ВМРО – ДПМНЕ со број 1 од 1990 година, јас нема да ја фрлам во ниту една кутија, зашто таа ми е убав спомен и ќе ја чувам и натаму.

Верувате ли во 2004 година, кога дојде до разидувањето со Никола Груевски, дека брендот Љубчо Георгиевски е поголем од брендот ВМРО – ДПМНЕ, и оти може да се вратите на чело на партијата кога ќе посакате?

Двата бренда беа синоним еден за друг речиси една и пол деценија. Но, целиот тој случај има мала предисторија. Во 2002 година јас сфатив дека нападите врз мене се толку жестоки(како што претпоставувам дека сега се чувствува Бранко Црвенковски) што е потребно да се повлечам. Дополнителен аргумент беше поразот на изборите, кој на мојата одлука и’ даде морално оправдување. Подоцна, кога дојде до конфронтацијата со Груевски, јас никогаш не влегов стопроцентно во битка за враќање во ДПМНЕ,туку оставив тоа да го решат самите членови. Веројатно политичката истрошеност на името Љубчо Георгиевски си го даде својот резултат. Многумина не се водеа од тоа кој е похаризматичен лидер и поголем визионер, туку од прагматичната проценка кој ќе им донесе победа на следните избори. И факт е дека ја избраа победничката страна. Денес, ми се чини дека работите се променети од тој аспект. Сегашното раководство на владејачката партија придонесе да се истроши и тој бренд, и токму тоа е сега еден од главните проблеми на ВМРО. Дури мислам дека сите ние од партиите со тој предзнак треба да размислиме за напуштање на тоа име. Прво, идеолошки се откажаа од идеите на ВМРО, а ги нема веќе ни кадрите кои ја формираа. Ова денес нема многу врска со ВМРО од деведесеттите години.

Кога би се обиделе да бидете неутрални, како го оценувате владеењето на Никола Груевски? Дали тој за Македонија направи повеќе добри или повеќе лоши работи?

Во првите две години, пред вонредните избори во 2008, имаа позитивен елан и остварија добар резултат. Од рака им одеа и движењата во светската економија, која тогаш го достигнувше својот врв. Но, по добивањето апсолутна власт, целосно се загубија во економијата, а она што особено не можам да го премолчам е огромното задолжување на Македонија, како кон странство, така и кон домашните банки. Кога јас заминав од власт, долгот изнесуваше 1,6 милијарди долари, исто колку и што наследивме, а денес се приближува до шест милијарди. Тоа зборува дека се води неодговорна економска политика. А, оти тоа еден ден ќе дојде на наплата, имаме многу примери во последно време, вклучувајќи и некои наши соседи. Втор момент е непродуктивното и штетно однесување во спорот за името со Грција. Сметам дека актуелната Влада само го влоши проблемот и што е многу лошо, го вклучи во дневнополитичката агенда, тврдејќи дека само тие се бранители на името, а сите други се предавници. Од ова произлегува третиот момент – нашето оддалечување од евро-атланските интеграции, кој пак е поврзан со првиот, бидејќи тие интерграции ќе донесат многу подобри услови за економски напредок. Кај Груевски има грешки и од поситен карактер – проектот Скопје 2014, така што ако го квантифицираме неговото владеење во проценти, би рекол дека направи 30 добри и70 отсто лоши работи.

Каков изборен резултат предвидувате на 5јуни? Малку е специфична актуелната состојба и во десниот и во левиот блок. Кај десницата има повеќе харизматични лидери (Вие, Груевски, Бошкоски, Филип Петровски…), но е разединета, додека левицата е многу покомпактна, а ќе го нема на листите најсилниот магнет за нивните гласачи – Бранко Црвенковски?

Јас сметам дека во ДМПНЕ треба да бидат среќни доколку освојат 45 пратенички места. Тие нереално се надеваат гледајќи ги анкетите. Тука не се работи само за тоа дека некој ги прави тие истражувања со цел да влијае врз јавното мислење. Дури и оние кои се направени најпрофесионално не треба да се земаат како сигурен показател, зашто постои момент на страв кај луѓето да го кажат своето вистинско мислење. Од човек кој е вработен во државната администрација или има бизнис поврзан со владините институции, односно чека субвенција од државата, голема е веројатноста да добиете лажен одговор. Луѓето одговараат онака како што мислат дека сака да слушне тој што им се јавува. Внимателно ги слушаат прашањата и ако барем малку почувствуваат или помислат дека анкетарот е наклонет кон Владата,даваат лажен одговор. Така, добиваме искрено изјаснување само на најхрабрите.Затоа велам дека власта ќе биде непријатно изненадена од резултатите. Уште во овој момент можам да ви кажам со релативно голема сигурност дека во Струмица,Куманово и Охрид ќе победи СДСМ. А, такви градови има повеќе. Затоа велам дека со 45 пратеници, во ДМПНЕ треба да бидат задоволни.

Таа игра со бројки што ја слушаме во изминатите недели е прилично субјективна, па би рекол на моменти тотално нереална и малку комична. Вашата партија истакна дека очекува 15 места во Парламентот, ЛДП – десет, Љубе Бошкоски најави победа, но веројатно реално се надева на исто толку, а Филип Петровски – пет. Кога на тоа ќе се додадат 30-те албански пратеници, останува дека СДСМ и ВМРО -ДПМНЕ ќе се борат заедно за помалку од 50, а сосема сигурно нивниот капацитет е поголем?

Јас навистина верувам дека ВМРО – Народна партија може да ја оствари зацртаната цел од 15пратенички места. Кај народот постои големо разочарување од владејачката структура, но нема никакво воодушевување ни од она што го нуди главната опозициска партија. Тука лежи тој простор на третите партии, можеби најидеален во досегашната парламентарна пракса во Македонија. Има атмосфера процентот на гласачи за некоја друга опција, освен двете главни, да биде најголем од сите избори што сме ги имале. Свеста кај гласачите созрева дека е најдобро за земјата да нема монопол на мала елита сконцентрирана во два политички субјекта.За земјата ќе биде најдобро да добие што поширока коалиција во идната Влада.Тоа е основата за квалитетна демократија во Македонија.

Очекувате мирни и регуларни избори?

Па, како што почна – не. Предизборниот амбиент е доста тензичен, и се плашам дека тоа може да се развие во уште полош процес. Не ми се допаѓа што политичарите избраа многу погрешен начин на меѓусебна пресметка – со казни, мавтање со хартии,затворања, уцени со затворање… Политичка платформа или победник или во затвор, е многу опасна, бидејќи ги принудува актерите во таа борба да одат до крајност, без оглед на последиците за државата. Тоа не е нормален развој на демократски процеси, каде поразениот ги прифаќа резултатите и работи за по четири години да ја освои власта.

Вашата реторика во последниве месеци е доста смирена во однос на тоа што го зборувавте пред 15 години. Каде ќе беше Македонија денес, ако уште тогаш се залагавте за она што го говорите денес?Сега сте подготвени за одреден префикс во името на државата, а во средината на90-тите за предлогот Нова Македонија, велевте: „Зар државата да се вика како весникот?“.

Јас и денес не сум за името Нова Македонија, зашто сметам дека тоа е додавка што содржински ја менува суштината. Кај промената на некои мои ставови се работи за приспособување кон реалната состојба, што сметам дека треба да е карактеристика на секој разумен и интелигентен човек. Ние не смееме да ја нурнеме главата во песок и да се однесуваме како да сме сами на светот. Ако 20 години не можете да решите еден проблем на начин кој ви одговара, а евидентно состојбата нема да се промени ни во наредните 20, доколку продолжите по истиот пат, тогаш треба да побарате друго решение. Ова е многу долг период во човечкиот живот. За 20години една генерација почина, друга генерација остаре, трета се роди и израсна, а проблемот стои. Значи, треба да сме разумни и на поинаков начин да влеземе онаму каде што ни е местото, во ЕУ и НАТО. А кога ќе влеземе ќе биде многу полесно да ја водиме главната битка. Советот на Европа е единственото место каде се изборивме за квалификацијата „македонско претседателство“, а тоа беше можно зашто таму сме членка. Бевме внатре и од внатре добивме една мала битка.Кога ќе влеземе во НАТО и во ЕУ, ќе почнеме да ги добиваме и поголемите битки.

Сте имале многу контакти со Грците. Што ним вистински им пречи – уставното име на земјава или нашето толкување на историјата дека Македонија е поделена поради несреќни историски околности и непринципиелноста на големите сили, и оти да постои правда би требало да биде обединета. Тие тоа го сметаат за иредентизам?

Кај нив постои страв од два аспекта. Прво е ова што го збрувате, бидејќи се’ уште им се присутни сеќавањата од граѓанската војна, која за малку ќе ја изгубеа, и секое ревидирање на нејзиниот исход го доживуваат како територијална претензија. Кога разговараме за спорот со името мора да сме свесни за тоа. Исто така, мора да сме свесни и за фактот дека во рамките на Турското Царство, целата географска Македонија не била административна единица со своја автономија, па е многу тешко да се дефинира и денес како посебен политички субјект. Тоа се нивните аргументи кога им објаснуваат на партнерите од ЕУ и НАТО зошто толку жестоко се спротивставуваат на нашето уставно име, што во принцип би било тотално неразумен став. На ова се надоврзува вториот момент, а тоа е погледот на антиката. Ние тука настапуваме преагресивно и им ја олеснуваме работата во убедување на Европјеците и Американците дека бараме прекројување на историјата, што може да води до други барања, за што големите евроатлантски институции се многу нерасположени, бидејќи не сакаат отворање на веќе затворени прашања. Затоа велам дека, со ова глумење„патриотизам“ само ги губиме позициите и си нанесуваме штета самите на себе.

Што мислите денес за Киро Глигоров, за неговата политичка улога кога беше на чело на државата?

Нема сомневање дека од сите претседатели на независна Македонија, Глигоров беше најквалитетниот. Од друга страна, во негово време останаа нерешени некои од најголемите проблеми на државата, а со целата моќ што ја имаше и со апсолутната медиумска контрола, беше во идеална состојба да ги реши. Но, мислам дека му недостасуваше храброст и тој шансата не ја искористи. На пример, односот со Албанците можеше да го постави на повисоко ниво, а веројатно и да го затвори проблемот со името. Ако успеа да пресече и да создаде атмосфера дека БЈРМ не е нешто страшно, сигурно можеше да направи и чекор понатаму. Дури би рекол во оние два месеца, за колку што рече дека ќе трае референцата. Мислам дека во многу случаи кога требаше да биде похрабар, тој се определи само да купува време за да остане популарен, и го одложи донесувањето на вистинските одлуки.

Неодамна ставивте јавна забелешка зошто некои телевизии, поврзани со власта, пуштаат премногу филмови и музика од поранешна Југославија. Зошто тоа толку Ви пречи? Вие лично, слушате ли барем некогаш Азра или Бијело дугме?

Апсолутно, токму пред некој ден ја слушав Азра, и тоа воопшто не ми пречи. Јас се спротивставувам на политиката на рејугословенизација, што медиуми кои се целосно провладини и наводно го бранат идентитетот, смислено, офанзивно и агресивно ја спроведуваат во Македонија. Инаку, апсолутно сум за се’ што е квалитетно од тој простор, без оглед дали е создадено во минатото или е нешто ново. Ми пречи некритичното промовирање на шунд од север. А, што се однесува до мојот личен однос, јас ни на 15 години, кога бев во свеста Југословен и не помислував дека може да ни се случи независна Македонија, не ја слушав Лепа Брена, која пред една недела ја наполни салата „Борис Трајковски“. Затоа, не можам да сфатам како некој денес плаќа скап билет за да оди на нејзин коцнерт. Но,тоа е однос на човек кој раскрстил со турбо-фолкот уште во тинејџерските години. Она на што реагирам е свесното градење сентимент кон нешто што сметам дека ја загрозува домашната продукција.Зошто никој не зборува за македонската музика? Ќе ве потсетам дека токму во нашите години, од 1998 до 2002, се случи кулминација на домашната сцена, кога македонските пејачи и автори беа секогаш на прво место.

Што е со филмот? Какво е Вашето мислење за„Неретва“, „Сутјеска“, „Валтер го брани Сараево“…?

Тоа се добри филмови, и со задоволство би ги гледал на секои пет години по еднаш (се смее).Проблемот е што сме бомбардирани со безвредни комедии од тоа време, кои денес немаат никаква актуелност, а ни ги наметнуваат, веројатно за да изградат одреден вредносен критериум кај гледачите. Враќањето во минатото има смисла само ако тоа со својот квалитет ве инспирира денес да бидете подобри. А, ова што го емитуваат Канал 5 и Сител сигурно не спаѓа во таа категорија.

За крај, што вели Вашето искуство, што е потешко – човек да се навикне на одговорностите што ги носи извршувањето висока функција или да се одвикне од привилегиите кога ќе замине од власта?

Двете работи се тешки,иако луѓето сигурно повеќе ги интересира како е да се живее по губењето на привилегиите. Периодот на одвикнување не е многу тежок и тоа го потврдувам од сопственото искуство. Но, кога еднаш ќе се одвикнете, тогаш на вистински начин го доживувате враќањето во нормалниот живот, што ја содржи во себе најголемата убавина. Ако направам мала анализа на целиот тој период ве уверувам дека денес живеам посреќно отколу кога ги имав најголемите привилегии од власта.


Гостување на лидерот Георгиевски на А1 вести: Новата влада да се обврзе да го реши спорот со името

Гостин во вестите на А1 Телевизија е Љубчо Георгиевски, почесен претседател на ВМРО Народна. На собирот ВМРО Народна изненади со две тези

Првата е дека е доволно со патриотизмот на Александар, на ред е евроатланскиот патриотизам.

Втората теза, на следната владина коалиција приоритет да и биде прием на Македонија во ЕУ и НАТО. Дали е тоа тежиштето во кое Љубчо Георгиевски се враќа на политичката сцена со отворање на овој процес кој досега беше затворен.

– Не знам дали некој ќе ме сфати искрено дека моето враќање во политиката во Македонија навистина не е целта власта овој пат, навистина не ме интересира дали ќе освојам 5, 15 или 40 пратеници.

– Целта е навистина некои процеси во Република Македонија да ги извадиме од политичкиот еутизам и конечно да се соочиме со нашите проблеми.

Целиот разговор можете да го погледнете во видеото.


Интервју за Радио Слободна Европа – Љубчо Георгиевски

За разлика од останатите бескомпромисно велиме – ако добиеме мандат ќе го затвориме проблемот со името, вели почесниот претседател на ВМРО-НП и поранешен премиер Љубчо Георгиевски, во неделното интервју на Радио Слободна Европа.

 

 

Г-дине Георгиевски, една од вашите реакции се однесуваше на критика на владата на Груевски дека се обидува да го заврши мандатот купувајќи време без да го реши клучниот проблем за да може земјата да се приближи кон НАТО и ЕУ. Според вас, како би можел да се реши спорот со Грција?

Гледајте, не само што беше критикуван туку јас не навлегувајќи во овие технички прашања дали ќе има предвремени од техничко демократски аспект, една од нашите први работи беше дека ќе се изгуби повторно време ако пред изборите политичките партии во Македонија дефинитивно не се договорат дека тој што ќе победи, односно оној што ќе ја формира новата влада на РМ, не побара од граѓаните и мандат за да го затвори прашањето со името во Македонија. Затоа што сметам дека овој проблем 20 години е проблем на нашата држава, 20 години конечно треба да не разбудат и да сфатиме дека на овој начин неможеме да го решиме проблемот и да тргнеме храбро, односно оние што сакаат да се занимаваат со политика, да имаат свест дека во наредниот мандат треба да затворат прашањето за името. Како да се реши? Решението како што рече и самиот медијатор Нимиц, е во оние бројни предлози кои досега ги даде Нимиц. Нормално, до крај никој не може во овој момент да каже што е тоа, меѓутоа сметам дека има доволно добри идеји по кои може да се тргне и да се затвори проблемот.

Постои ли такво име, односно промена на името што нема да биде на штета на македонскиот национален идентитет?

Јас сметам дека имињата што се споменуваат со кои географска одредница е решение на проблемот, не е на штета на идентитетот и конечно мислам дека ние во Македонија премногу патиме поврзано со националниот идентитет кога зборуваме за идентитетот на дражавата ние се уште не можеме да се „одлепиме“ од сталиновата дефиниција за нацијата, но денеска светот, Европа, едноставно функционира на поинаков начин.

Вашата партија се дефинира како партија со десничарска ориентација. Познато е дека партиите од овој тип имаат тврди ставови за прашања од национална природа, како што е прашањето за името. Како вие ги објаснувате вашите ставови, која линија ја следите?

Ќе ви одговорам со една контратеза – ако ја погледнета актуелната влада таа е по се друго левичарска и популистичка, освен по прашањето за името, за кое што држи десничарска политика. За разлика од нив јас имам спротивна политика, во се друго сум десничар, освен за прашањето за името за што имате точна констатација, дека малку е полевичарска политика, меѓутоа тоа произлегува од она што се нарекува реалност. Ние имаме една ситуација во која 20 години го гледаме тој проблем, значи едноставно рациналноста зборува дека мора конечно да се реши тој проблем, а и од друга страна повторно доаѓаме во колизија на двете идеи, десничарската идеја е Македонија да влезе во НАТО и во ЕУ, ако тоа претставува пречка на патот мора да седнете и да размилите како да ја заобиколите и да дојдете до целта.

Како ќе ги привлечете гласачите на ВМРО ДПМНЕ. Познато е дека порано за луѓето бевте препознатливи и гласаа за вас по тоа што настапувавте со национална агенда. Што ќе понудите сега?

Видете, 20 години поминаа од самостојна Македонија, ако некогаш патриотизам беше да се зборува дека Македонија треба да има самостојна држава, дека македонскиот народ треба да има самостојна држава, мислам дека денеска такви приказни од таков карактер каде што ќе се разбудат некои ниски страсти од типот „името не го даваме и ако треба и корења ќе јадеме“, мислам дека е патриотизам кој звучи анахроно и секој оној што се обидува да распалува такви страсти мислам дека не е чесен во политиката. Патриотизмот денеска, во 21 век е нешто сосема друго.

Добро, што ќе понудите сега?

Економија! Едноставно она што сакаме да го потенцираме е дека македонскиот граѓанин, треба да се соочи со една реалност дека за нас првенствена работа се евроатлантските интеграции, да влеземе во тој западен европски круг, во поглед на безбедноста и во поглед на ЕУ, и заедно со тоа е економскиот просперитет и перспектива на македонската држава.

Но, тоа го велат и другите, НАТО, Европска унија, економија… По што ќе се разликувате од другите?

Различни сме по тоа што за разлика од сите останати партии бескомпромисно велиме дека ако добиеме мандат ние ќе го затвориме проблемот со името, водејќи сметка за националните интереси на Република Македонија, и второ затоа што сметаме дека ќе понудиме нова, оригинална економска концепција каде што оваа политика на постојана репресија која се гледа и во економијата ќе ја симнеме и ќе понудиме она што го нудевме од 1998 до 2000 година на планот на економијата, а тоа еден либерален приод и концепт, слободна макроекономска политика на државата, односно правиме еден нов модел каде што капиталот ќе ни биде најважен од се.

По потпишувањето на Рамковниот договор и недобивањето на изборите се повлековте од лидерската позиција и на некој начин речиси и не бевте присутни во политиката, сега во гледаме со идеи кои што не се идентични со оние на Љубчо Георгиевски од порано. Дали е ова разочараност или созревање?

Политички како изјави, како коментари, никогаш не сум бил повлечен. Дали има промени, ние сите се менуваме, меѓутоа и самото време не менува. Повторно ви велам, патриотизмот во 90-тите гоидини беше по распадот на Југославија како да се направи самостојна Македонија, денеска немаме потреба од таков патриотизам туку имаме потреба од еден друг патриотизам. Значи, нема друг патриотизам во овој момент отколку на народот да му понудите економска алтернатива.

Од оваа дистанца, како може да опстои државата на меѓуетнички план, колку е одржлив тој мултиетнички концепт? Во последно време гледаме дека не може да се изгради ниту црква, ниту џамија, такви се реакциите.

Македонците имаа свои илузии и јас сум еден од тие што имаа такви илузии, меѓутоа реалноста станува сосема поинаква. Македонија веќе не е само мултиетничка држава, туку може да се каже и мултирелигиозна, практично сметам дека на овој попис сега или практично одложен попис, ќе се види дека муслиманската заедница во Македонија достигнува некаде околу 40 отсто. Очигледно дека Македонија треба да донесе нов кодекс и тоа не само во поглед на мултиетничкиот карактер туку и во поглед на религиите кои се развиваат на територијата на Македонија и сметам дека тој кодекс, сметам дека примерот на Албанија каде што три вери, муслиманството, христијанството и православието живеат во некоја убава хармонија, можеби треба да биде пример како треба да се гради и Македонија.

Вие го донесовте Груевски на лидерската позиција во ВМРО-ДПНЕ. Кој беше мотивот, по подолго време да се појавите на овие избори и како мислите да му го земете мандатот на Груевски ако тоа ви е целта?

Ние нашата улога не ја гледаме како што рековте, некому да му го земеме мандатот и по секоја цена да дојдеме во позиција на формирање на влада, ние сме тука за да ја збогатиме македонската демократија, ние сме тука за да ги кажеме тезите кои некои не сакаат да ги кажат и се плашат од популистички причини да ги кажат тие тези, ние сакаме да ја разбрануваме македонската јавност, а дали народот, гласачите тоа ќе го наградат или казнат, тоа е веќе една сосема друга димензија на полтитиката.

Вие ќе ја предводите кампањата, ќе бидете присутни на теренот или ќе стоите повеќе од страна?

Да, јас ќе бидам еден од носителите во изборните единици и ќе бидам главниот носител на кампањата и многу други луѓе ќе зборуваат, но мислам дека главните говори ќе ги држам јас.


Страна 4 of 512345